Bron: Kennislink

Maandag 9 november herdenkt Duitsland de val van de Berlijnse Muur. Precies twintig jaar geleden kwam er een einde aan de scheiding tussen Oost-, en West Berlijn. Maar niet alleen dat. Het vallen van de Berlijnse Muur staat ook symbool voor de val van het communisme. De vorming van de Europese Unie raakt na de val van de Muur in een stroomversnelling.

November 1989. De reikhalzende menigte heeft een gat geslagen in de Muur bij Eberswalder Straße. © Wikimedia Commons / Deutsches Bundesarchiv

Na het verliezen van Tweede Wereldoorlog ligt Duitsland zowel fysiek, als politiek en economisch in puin. Duitsland heeft in de twintigste eeuw twee keer aan de basis gestaan van een wereldoorlog. De regeringsleiders van de geallieerden organiseren een aantal conferenties om te praten over het herstel en de toekomst van Duitsland. Zij willen maatregelen treffen om er voor te zorgen dat het niet nogmaals tot een dergelijke oorlog kan komen. Democratisering, denazificatie, en demilitarisering zijn belangrijke doelstellingen.

Conferentie van Potsdam

Op 17 juli 1945 vindt de conferentie van Potsdam plaats. De drie grootmachten van de geallieerden sturen elk een afgezant naar de conferentie. De Verenigde Staten worden gerepresenteerd door president Truman, Groot-Brittannië door premier Churchill, en de Sovjet-Unie door de secretaris-generaal van de communistische partij, Stalin.

De westerse geallieerden -vooral Groot-Brittannië – kijken enigszins wantrouwend naar Stalin. Zij twijfelen aan zijn motieven. De angst heerst dat de Sovjet-Unie zijn communistische invloed verder naar het Westen uit wil breiden. Stalin vreest op zijn beurt dat het Westen hem zal aantasten in zijn invloedssfeer.
Qua cultuur, ideologie en economische opvattingen is er een gapende kloof tussen het kapitalistische Westen, en het communistische Oosten. Deze tegenstellingen tussen de twee supermachten gaan een steeds grotere rol spelen, op de conferentie van Potsdam, maar ook in de jaren die volgen.

Verdeeld Duitsland

Door het wantrouwen naar elkaar toe vinden de regeringsleiders weinig – echt bevredigende – oplossingen voor de belangrijkste vragen die centraal staan op de conferentie. De geallieerden besluiten onder andere tot het aanstellen van een controleraad om Duitsland te besturen. Duitsland wordt opgesplitst in vier sectoren: een Russische, Franse, Engelse en een Amerikaanse bezettingszone.

Lees verder op Kennislink…..