Laatst was ik voor een adviesgesprek naar een school. Ik heb Max didactisch doorgetoets en het bleek dat hij een didactische voorsprong had van bijna 2 jaar. De juf geloofde er niets van. Max werkte helemaal niet gemotiveerd in de klas. Ze ging hem zeker geen verrijkingsopdrachten geven, want hij moest eerst laten zien wat hij kon. “Hij is zo traag, hij krijgt niet eens zijn gewone taken af, laat staan dat ik hem iets anders zou geven!”, vertelde de juf verontwaardigd.
Het kan best zijn dat een hoogbegaafd kind erg traag werkt of gewoon erg traag is. Perfectionisme en faalangst kunnen hier aan de basis liggen, of angst om op te vallen, of angst om niet in de groep te passen, of… Toch doet dit niets af aan het feit dat Max een behoorlijke ontwikkelingsvoorsprong heeft. Hij is vorig jaar als hoogbegaafd getest bij een bureau.
In elk geval geldt voor ieder hoogbegaafd kind dat het van het allergrootste belang is dat het oefeningen kan maken op zijn of haar niveau, want alleen zo zal een kind in zijn tempo kunnen werken.
Ter vergelijking: een kind dat kan zwemmen maar dat om wat voor reden dan ook altijd in het pierenbad moet blijven om aan watergewenning te doen, begint zich te vervelen en presteert steeds minder. Uit baldadigheid gaat het kind van alles en nog wat doen en wordt vervolgens aangesproken op zijn gedrag!
Herkenbaar??
2 Reacties
Laden...
leiden.jpg)
Evenementen
Hoi Heiko,
het zelfbeeld wordt bepaald door wat anderen van ons vinden. Daarom is het zo belangrijk dat hoogbegaafde kinderen op hun niveau aangesproken worden en uitgedaagd worden. Alleen dan kan een reëel zelfbeeld gevormd worden. En de faalangst kan ook verminderen doordat een kind met moeilijke opdrachten maken successen ervaart en ziet dat wat eerst moeilijk leek toch gedaan kan worden. Groeten, Renata.
Ja, zeer herkenbaar, onze zoon had met 1,5 een woordenschat van 200 waar 5 voldoende was volgens consultatiebureau. De verwachtingen waren hoog toen hij naar de peuterspeelzaal ging maar na een paar weken kregen we hem er bijna niet meer naar toe. Basisschool idem dito. Inmiddels na lang volhouden hebben we hem zo ver gekregen dat hij soms uit zichzelf gaat lezen, en heel soms laat zien wat hij werkelijk kan. Helaas zal dit nog wel jaren zo doorgaan, de school doet zijn best maar heeft nog andere leerlingen die ook aandacht nodig hebben. Vermoeiend en uitputtend want veel dingen die je uitprobeert ketsen gewoon keihard af en probeer dan je frustratie/teleurstelling maar te verbergen. Gelukkig is zijn zelfbeeld aan het opkrabbelen en zijn faalangst heel langzaam aan het verminderen. Het belangrijkste blijft natuurlijk het geluk van je kind.