Paternoster

Denkhoeden van De Bono

Bij deze methodiek worden kinderen gedwongen in kort tijdsbestek te denken vanuit zes verschillende denkwijzen. De hoeden zijn voor volwassenen ( en oudere kinderen ) fictief, voor jonge kinderen kan het zo worden gevisualiseerd. Je kunt ook gekleurd papier gebruiken.

Elke deelnemer aan de discussie kent de regels die bij een kleur horen, elke deelnemer past gelijktijdig dezelfde kleur toe die door de voorzitter wordt aangegeven. Een stelling of probleem wordt ingebracht, alle deelnemers mogen hun ideeën laten horen binnen een vastgestelde ( altijd korte ) tijd. Geen enkele opmerking wordt bediscussieerd, alles wat je zegt is goed. Als de tijd voorbij is, is het ook echt voorbij, tenzij de voorzitter anders beslist. Hetzelfde probleem  wordt vervolgens benaderd vanuit een andere hoed.

Korte beschrijving van de Zes Denkhoeden

De witte hoed
Stelt vragen vanuit een ‘neutrale’ houding. Is geïnteresseerd in de feiten, cijfers en informatie. Met de witte hoed streven de denkers naar een zo groot mogelijke objectiviteit. Het vergaren van informatie is het doel. Cijfermateriaal is hierbij nuttig, studies worden aangehaald. Bij het witte denken zou je je moeten inbeelden een computer te zijn die zuiver feiten weergeeft.

De rode hoed
De rode hoed verleent emoties, intuïtie en gevoelsoordelen een legitieme status als belangrijk bestanddeel van ons denken. De rode gedachten behoeven geen argumenten. De denker kan de rode hoed opzetten om een gevoel te uiten, maar ook aan anderen vragen om de rode hoed op te zetten.

De gele hoed
De kleur van de zon verbeeldt het positieve en constructieve denken. Wat is er goed aan? De gele hoed brengt suggesties aan, zoekt naar de voordelen van een voorstel, ontwikkelt prille ideeën, bekijkt hoe ze in de praktijk werkbaar kunnen worden gemaakt. De gele denker is steeds op zoek naar kansen.

De zwarte hoed
De denker met de zwarte hoed vestigt de aandacht op alles wat verkeerd kan gaan, onjuist is of risico’s inhoudt. Hij geeft aan waarom iets niet zal functioneren. Het ‘zwartkijken’ is een objectieve pogingen om de negatieve elementen toe te voegen aan de landkaart.

De groene hoed
Groen staat voor nieuw leven: deze hoed staat voor creatief denken, zoeken naar alternatieven, nieuwe ideeën, provocatie. Hier ontstaan de nieuwe dingen. Niets is gek genoeg. Dit is procesmatig wel de meest kwetsbare hoed. Hier is het belangrijk de groene hoed op te houden en niet te vervallen in bijvoorbeeld de zwarte hoed.

De blauwe hoed
De blauwe overspant het denkproces. De blauwe hoed is de dirigent van het orkest, organiseert de vergaderingen, denkt over het denken. De blauwe denker definieert de problemen, formuleert de vragen en regelt de opeenvolging van de verschillende denktaken.