Te vaak hoor ik op scholen of van ouders dat een van de toelatingseisen voor hun plusklas een IQ van 130 is. Men beseft niet dat het IQ getal geen absolute waarde heeft. Want wat doe je als een kind 127 IQ scoort of als een kind een hoogbegaafde onderpresteerder is die jaren geen onderwijs op zijn niveau krijgt en daardoor 30 punten minder scoort op een IQ test? Sluit je deze kinderen, die het misschien het hardst nodig hebben, juist uit de deelname aan een plusklas? Verder lezen →

Laatst was ik voor een adviesgesprek naar een school. Ik heb Max didactisch doorgetoets en het bleek dat hij een didactische voorsprong had van bijna 2 jaar. De juf geloofde er niets van. Max werkte helemaal niet gemotiveerd in de klas. Ze ging hem zeker geen verrijkingsopdrachten geven, want hij moest eerst laten zien wat hij kon. “Hij is zo traag, hij krijgt niet eens zijn gewone taken af, laat staan dat ik hem iets anders zou geven!”, vertelde de juf verontwaardigd. Verder lezen →

Hierbij een verhaal van een moeder. Je kunt ervan leren. Veel hoogbegaafde kinderen krijgen tegenwoordig de stempel “ADHD” terwijl ze slechts hoogbegaafd zijn.

Als kind was ik een dromer en ook een kletskous. Verder lezen →

Voor een gezond zelfrespect heb je vriendschappen nodig – en mislukkingen.

Ouders die een hoogbegaafd kind opvoeden krijgen te maken met unieke uitdagingen. Een van die uitdagingen is het grootbrengen van een breed ontwikkeld en evenwichtig kind met een gezond zelfrespect.

Dat is niet zo eenvoudig als het lijkt. Als dingen scheef lopen kunnen hoogbegaafde kinderen beschadigd raken door goedbedoelde, maar misleidende nadruk op intellectuele groei die ten koste gaat van de persoonlijke ontwikkeling. De primaire focus van ouders op de vroegrijpe cognitieve capaciteiten van hun kind kunnen ertoe leiden dat deze kinderen in een armoede van interpersoonlijke vaardigheden opgroeien die ze nodig hebben om vriendschappen te onderhouden. Deze kinderen moeten gelegenheid krijgen om zowel positieve als negatieve ervaringen te meemaken. Verder lezen →

Voor tieners is het leven geen speelplaats, het is een jungle. En om ouder te zijn van een tiener is ook geen wandeling door het park. In het boek “The 7 Habbits of Highly Effective Teens” probeert Sean Covey een soort kompas te maken om tieners en hun ouders te helpen navigeren door problemen die ze dagelijks tegenkomen.Hoe gaan ze om met de druk van leeftijdgenoten? Motivatie? Succes of gebrek daaraan? Het leven van een tiener bestaat uit moeilijke onderwerpen en richtingbepalende beslissingen. Als ouder ben je verantwoordelijk hen te helpen de principes en het gedrag zich eigen maken die hen zullen helpen te bereiken van ze willen en een succesvol leven te leiden. Verder lezen →

Een overdenking voor vandaag:

Een kind dat 145+ scoort op een IQ test zou toch geweldig moeten leren? Nee, er valt namelijk niets te leren. Wordt zo’n kind vanaf zijn kleutertijd op school:

• uitgedaagd op zijn niveau?
• aangesproken op zijn niveau?
• vaardigheden geleerd op zijn niveau?
• geleerd te denken op zijn niveau?

Nee. Dit kind moet zich aanpassen en meehobbelen met de rest. Men vraagt zich af waarom dit kind niet laat zien wat het kan. Dat komt omdat het hem NIET GEVRAAGD wordt. Het kind verstopt zich en je ziet niet (meer) dat het hoogbegaafd is.

Er is een bedrog gaande. Want waar blijft die gelijke behandeling en gelijke kansen voor iedereen? Geen gelijke kansen voor de slimsten dus.

Recht op onderwijs

Ieder kind heeft recht op passend onderwijs. Dit recht is vastgelegd in het Internationaal Verdrag voor de Rechten van het Kind (IVRK). Tot zover de theorie. De praktijk is weerbarstig. Verder lezen →

Onderzoek heeft aangetoond (Webb & Latimer, 1993)) en het blijkt ook uit mijn eigen praktijk dat er kinderen zijn die de diagnose ADHD krijgen, terwijl ze slechts hoogbegaafd zijn. Ze reageren met hun “druk” gedrag op een ongeschikt onderwijsaanbod. Verder lezen →

Op de blog van Seth Godin kwam ik deze overpeinzing tegen.

Als je een leraar hebt die je nooit kunt behagen, waar je niets van kunt leren, die je niet wil brengen waar je moet zijn omdat hij zijn mening verdedigt en jouw mislukken telkens naar voren brengt, hoe goed ook  je je best doet. Dan zou je kunnen denken dat je een mislukkeling bent. Of, je zou je er aan kunnen herinneren dat: Verder lezen →

Ouders die twee of meer kinderen hebben zijn regelmatig getuigen van gevechten tussen hun kinderen. Vaak genoeg horen ze roepen: “Ik wil ook!” Als een kind een glas cola krijgt, roept het andere kind “Ik wil ook!” Of geef een kind toestemming langer bij een speelkameraad te blijven, roept de ander “Ik ook!”

Terwijl nieuwe onderwijsmethodes worden ontwikkeld, moeten de supporters van het onderwijs aan hoogbegaafden ook hard roepen: “Ik ook!” Het is al erg lang zo dat het  onderwijs aan hoogbegaafden telkens onder de aandacht gebracht moet worden van beleidsmakers en geldschieters. Dat er nu her en der iets gedaan wordt voor hoogbegaafde kinderen op scholen heeft voornamelijk te maken met de enorme inzet en uithoudingsvermogen van ouders. En dan heb ik het nog niet over de kosten die het voor de ouders met zich mee brengt. Verder lezen →