De Adelaar Stijgt Op

Er is een wereld die je met je ogen ziet. En er is een wereld van waaruit je kijkt.

We zijn gewend de werkelijkheid te beschouwen als iets wat zich buiten ons afspeelt, een wereld van gebeurtenissen, omstandigheden en mensen waarop we reageren, terwijl we zelden stilstaan bij de onzichtbare wereld van waaruit we zelf waarnemen. Onze gedachten, overtuigingen, verlangens, angsten en intenties zijn zo vertrouwd geworden dat we nauwelijks beseffen hoezeer ze onze ervaringen, beslissingen en de betekenis die we aan het leven geven, beïnvloeden.

Al duizenden jaren onderzoeken mystieke wijsheidstradities de verhouding tussen de zichtbare en de onzichtbare werkelijkheid, tussen het individuele bewustzijn en het grotere geheel waarvan wij deel uitmaken. Wat wij als vanzelfsprekend beschouwen, blijkt bij nader onderzoek vaak niet meer dan een interpretatie, gevormd door alles wat we ooit hebben geleerd te geloven.

En misschien ligt juist daar een van de grootste mysteries van het menselijk bestaan: dat we onszelf zien als bewuste deelnemers aan het leven, terwijl zoveel van wat we denken, voelen en doen voortkomt uit innerlijke processen waarvan we ons nauwelijks bewust zijn.

Als je niet weet vanuit welk bewustzijn je leeft, hoe vrij ben je dan werkelijk?

Een adelaar vraagt niemand toestemming om te vliegen.

Hij spreidt zijn vleugels, laat de grond onder zich los en vertrouwt op zijn vermogen om de luchtstromen te lezen. Eenmaal op hoogte hoeft hij niet voortdurend met zijn vleugels te slaan. Hij weet hoe hij de krachten die er al zijn, kan benutten om te blijven zweven. Voor mij is dat een prachtige verbeelding van het vrije leven. Want ook een mens moet op een bepaald moment besluiten zijn vleugels uit te slaan. Niet omdat iemand anders hem vertelt dat het tijd is, maar omdat hij zelf ontdekt dat het leven waarvoor hij zich heeft aangepast, misschien helemaal niet het leven is dat bij zijn natuur hoort.

Dat eerste besluit kan niemand voor je nemen. Ik ook niet.

Maar wanneer je eenmaal hebt besloten te vliegen, begint een ander avontuur. Hoe blijf je trouw aan jezelf wanneer de wereld aan je trekt? Hoe behoud je je helderheid wanneer angst, verwachtingen en oude overtuigingen opnieuw de kop opsteken? Hoe leer je vertrouwen op je eigen waarneming, intuïtie en onderscheidingsvermogen, zodat je niet bij iedere tegenwind weer naar de grond terugkeert?

Daar ligt mijn rol. Ik vlieg graag een eind met je mee, deel wat ik onderweg heb ontdekt en help je de hoogte te behouden die je zelf hebt gekozen.

Inmiddels is Eagle binnen IEKU uitgegroeid tot een bekend fenomeen. Ongeveer 120 mensen hebben in de afgelopen jaren deelgenomen aan de verschillende Eagle-masterclasses, en ik heb van dichtbij mogen meemaken welke buitengewone veranderingen daaruit kunnen ontstaan. Sommige deelnemers keren terug, soms meerdere keren, en anderen vliegen binnenkort met me mee naar Santorini.

Waarom zou je terugkomen wanneer je eenmaal hebt geleerd te vliegen? Omdat vrijheid geen eindpunt heeft.

Eagle zijn betekent niet dat je op een dag kunt zeggen dat je klaar bent, dat je jezelf volledig kent en dat er niets meer te ontdekken valt. Het betekent dat je de vrijheid hebt gekozen om vanuit je eigen natuur te leven, en dat je die vrijheid steeds verder kunt verdiepen, verfijnen en belichamen. Iedere nieuwe ervaring, iedere ontmoeting en iedere ontdekking kan weer iets zichtbaar maken wat je daarvoor nog niet kende.

Zoals het leven zich doorgaand ontvouwt, zo kent ook het belichamen van vrijheid geen definitief eindpunt.

De vrijheid om op te stijgen begint bij jou. De kunst is om te blijven vliegen. En hoe hoog je uiteindelijk vliegt, ligt niet van tevoren vast.

Welke werkelijkheid brengen wij gezamenlijk voort?

Iedere dag bewegen miljarden mensen zich door het leven, ieder met zijn eigen gedachten, overtuigingen, verlangens, angsten en verwachtingen. We nemen beslissingen, reageren op gebeurtenissen, beïnvloeden elkaar en geven onze opvattingen door aan de volgende generatie, vaak zonder ons werkelijk bewust te zijn van de innerlijke gesteldheid van waaruit we handelen.

Maar wat als bewustzijn een veel fundamentelere rol speelt in onze werkelijkheid dan we doorgaans aannemen? Wat als we niet uitsluitend waarnemers zijn van een wereld die zich buiten ons afspeelt, maar met onze aandacht, intenties en handelingen voortdurend bijdragen aan de werkelijkheid die we gezamenlijk ervaren?

Dan krijgt persoonlijke verantwoordelijkheid een diepere betekenis. Want wat voeden we met onze aandacht? Welke intenties liggen onder onze beslissingen? Hoeveel van onze gedachten worden gestuurd door angst, aanpassing of de behoefte aan erkenning? En wat brengen we daarmee in beweging, niet alleen in ons eigen leven, maar ook in onze relaties, onze opvoeding en de samenleving waarvan we deel uitmaken?

De werkelijke vrijheid begint bij het besef dat onze innerlijke wereld geen afgesloten ruimte is, maar doorgaand tot uitdrukking komt in hoe we leven, wat we kiezen en wat we aan anderen doorgeven.

Ben je je bewust van wat je met jouw aanwezigheid en handelen in de wereld brengt?