Veel hoogbegaafde kinderen hebben een sterke behoefte aan autonomie, terwijl zij tegelijkertijd opgroeien in systemen die voortdurend bepalen hoe zij moeten denken, leren en functioneren.
In deze video vertel ik waarom autonomie, identiteit en zelfsturing onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn en waarom werkelijke autonomie begint bij bewustzijn en authenticiteit.
Hoogbegaafde kinderen hebben vaak een extreem sterke behoefte aan autonomie omdat zij het vermogen hebben om zelfstandig na te denken.
Zij voelen van nature:
Dat maakt het moeilijk wanneer hun hele omgeving voortdurend bepaalt:
Veel kinderen ervaren daardoor voortdurend innerlijke spanning.
Die spanning uit zich vaak in:
De belangrijkste vraag is uiteindelijk niet alleen:
“Hoe ga ik om met de autonomie van mijn kind?”
De diepere vraag is:
“Hoe autonoom leef ik zelf eigenlijk?”
Waar pas jij jezelf aan?
Waar zeg jij ja terwijl je nee voelt?
Waar leef jij niet volledig op één lijn met wie je bent?
Kinderen voelen die innerlijke tegenstrijdigheid haarfijn aan.
Een kind leert gezonde autonomie niet door uitleg, maar door wat het dagelijks ziet bij volwassenen.
Veel ouders zijn bang om grenzen te stellen aan hoogbegaafde kinderen omdat zij denken dat grenzen autonomie beperken.
Maar werkelijke autonomie ontstaat juist door:
Autonomie betekent niet: doen waar je impulsief zin in hebt.
Werkelijke autonomie betekent: voelen wat werkelijk bij je past en daarnaar handelen.
Dat voel je niet alleen met je hoofd. Dat voel je in je lichaam.
Een kind kan alleen werkelijk autonoom zijn wanneer het zichzelf mag blijven. En juist daar ontstaat vaak spanning. Want veel hoogbegaafde kinderen groeien op in een wereld die voortdurend probeert hen aan te passen aan gemiddelden.
Daardoor ontstaat verwarring:
Wanneer een kind zichzelf voortdurend moet aanpassen, raakt ook de autonomie beschadigd.
Veel ouders zoeken externe herkenning voor hun kind:
Soms kan dat tijdelijk helpend zijn. Maar wanneer een kind voortdurend extern bevestigd moet krijgen wie het is, ontstaat er ook afhankelijkheid van die bevestiging.
Een kind voelt feilloos aan of een ouder werkelijk leeft wat hij zegt.
Wanneer een ouder zegt: “Je bent goed zoals je bent,” maar zichzelf diep vanbinnen nog voortdurend afwijst of aanpast, voelt een kind die innerlijke tegenstelling onmiddellijk. Daar ontstaat onzekerheid.
Kinderen leren niet alleen van woorden. Zij leren van energie. Van aanwezigheid. Van wat een ouder werkelijk leeft.
Wanneer een ouder:
dan voelt een kind die stabiliteit. Daardoor ontstaat innerlijke veiligheid. En vanuit die veiligheid groeit autonomie vanzelf sterker.
Werkelijke autonomie ontstaat wanneer:
Dan verdwijnt ook steeds meer de behoefte aan externe goedkeuring.
Want wanneer jij jezelf begrijpt en accepteert, hoeft niet iedereen anders dat nog voor jou te doen.
Dat geldt voor volwassenen en dat geldt ook voor kinderen.
De belangrijkste verandering ontstaat vaak op het moment dat je begint te zien:
Zodra je dat doorziet, ontstaat er ruimte voor andere keuzes. Dan blijf je niet eindeloos zoeken, twijfelen of malen.
Dan ga je voelen.
Kiezen.
Handelen.
Abonneer op mijn YouTube kanaal:
Vragen of opmerkingen? Laat het ons weten via renata@ieku.nl en wie weet behandelen we het in een volgende video, of nodigen we je uit voor tekst en uitleg. Maatwerk is geen luxe, daarover geef ik regelmatig master classes en nog veel meer.
Wil je meer weten over maatwerk in het onderwijs of opvoeden van uitzonderlijk begaafde kinderen? Ik heb veel mogelijkheden, live of online. Kijk hier naar de mogelijkheden. Meer informatie over hoogbegaafde mannen en hoogbegaafde vrouwen.
Leer samen in een groep of 1-op-1 met Renata (live en online)
