Een ervaring als identiteit
Je kunt je misschien voorstellen dat een hoogbegaafd, intens kind met zintuiglijke hooggevoeligheid, dat ook introvert is, moeilijk te begeleiden is als de ouder of de begeleider weinig kennis heeft over alle gebieden die het kind tot een individu maken. Dus niet alleen over hoogbegaafdheid en wat daarbij komt kijken, maar ook over introversie/extraversie en socialiseren/sociaal zijn.
Een hoogbegaafd kind wordt meestal te eenzijdig begeleid en opgevoed, namelijk vanuit het hoge IQ en cognitie. Alle andere – meer belangrijke – gebieden worden in de begeleiding genegeerd.
Besef wel dat, net als bij hoogbegaafdheid, geen enkele lijst het unieke karakter van een persoon adequaat weergeeft, maar als een leidraad dient voor het herkennen en begrijpen van gedrag (Hirsh & Kummerow, 1989; Keirsey & Bates, 1984; Lawrence, 1985; Myers & Myers, 1980).
Het is prima om thuis te blijven om een ??boek te lezen of je op te sluiten in de badkamer op drukke feesten. Doe waar je behoefte aan hebt, niet wat van je verwacht wordt!
Gezien bovenstaande kenmerken is het niet verrassend dat school voor veel hoogbegaafde introverte kinderen geen positieve ervaring is. Een school kan luid, druk, oppervlakkig, saai, overprikkelend en gericht op actie zijn, niet op reflectie. Denk even na over de schoolomgeving. Waar kan een leerling alleen zijn of in ieder geval met een paar anderen op een gewone schooldag? Waarom wordt het verzoek om alleen te werken vaak afgewezen? Wat voor deel van een dag is volgens jou gewijd aan reflectie of stilte? Moderne scholen lijken te zijn ontworpen voor extraverte mensen. Vanaf het begin is de dag vol met grote groepen en grote ruimtes, grote klassen, lunch in een gemeenschappelijke ruimte, lichamelijke opvoeding in een grote groep en in een grote gymzaal, lockerkamers, vergaderingen, etc. Dit alles is ideaal voor de leerling die graag bij anderen is, die gemakkelijk en luid praat met iedereen die wil luisteren, die drukte en lawaai tolereert, die rusteloos wordt zonder betrokkenheid bij andere mensen en die zich liever richt op activiteit en actie. De cultuur en de omgeving komen de extraverten ten goede omdat ze aansluiten bij hun behoeften en leerverschillen. De lunch in een schoolcafetaria is een goed voorbeeld van wat overweldigend kan zijn voor een introvert persoon. En het zijn niet alleen leerlingen die door dit ontwerp worden beïnvloed. Introverte leerkrachten en docenten moeten overlevingsstrategieën ontwikkelen, zodat ook zij hun evenwicht kunnen bewaren. Ze moeten, net als de introverte leerlingen, leren omgaan met klaslokalen vol extraverte mensen, lawaai, georganiseerde chaos en drukte.
Bij introverte kinderen is de diepere laag vaak moeilijk te herkennen. Bij introverte hoogbegaafden is het nog lastiger, ze passen zich op alle fronten aan. Er wordt immers van ze verwacht dat ze meedraaien in vastgelegde sociale systemen, zoals school, waar groepsdenken, groepsgedrag en samenwerken bijzonder belangrijk lijken te zijn. Als hoogbegaafde introvert voelen ze zich in zo’n omgeving meestal niet op hun gemak en gezien. Ben je introvert? Dan kun je je misschien nog schoolreisjes herinneren, waar je in de bus ‘gezellig’ moest doen en het reisje leuk vinden. Of je kunt je je basisschool of je middelbare school nog herinneren, waar het in de klas leuk moest zijn en waar je beoordeeld werd door andere leerlingen op grond van je kleding of uiterlijk. Misschien herinner je je nog hoe vreemd het was en volledig gespeeld. Alsof je aan een toneelstuk meedeed. En dan heb ik het nog niet eens over een zomerkamp, waar je door je ouders naartoe gestuurd werd en waar het zeker ‘ontzettend leuk’ zou zijn.
Je zult groeien en veranderen, zoals we allemaal doen, maar je zult altijd een introvert wezen zijn.
De instructie voor de introverte leerling moet verschillen van die voor de extraverte. Methoden zouden de interne reflectieve focus en de behoefte aan structuur moeten benutten. Dat betekent dat er per onderwerp gewerkt moet worden en niet chaotisch zoals de huidige rekenmethodes zijn ingedeeld. Daarnaast is rust en werken in kleine groepen belangrijk.
Strategieën omvatten: onafhankelijke studeren, instructie in kleine groepen, samenwerkende leeractiviteiten, gelaagde instructie, debat, dramatiek of rollenspel, een dagboek of een gedachtenboek bijhouden, stiltetijd en boekenclubs, om er maar een paar te noemen. Veel van deze leerlingen houden van online lezingen en verklarende en deductieve instructiemethoden. De meeste introverte leerlingen hebben bedenktijd nodig, een aanwijzing over wat van hen verwacht wordt, activiteiten met minimale ruis en stimulatie, uitlooptijd ingebouwd in het schema en gematigde hoeveelheden werk in kleine groepen.
Zorg voor een eigen ruimte: een eigen slaapkamer is fijn, maar indien niet mogelijk, in ieder geval een eigen ruimte ergens in de woning. Een kamer met een extraverte broer of zus is meestal geen prettige ervaring voor een introvert persoon.
Stille tijd garanderen: een kind dat zijn batterijen moet opladen, kan dat niet in een druk huis. Kijk hoe je je kind(eren) de nodige rustige tijd kunt bieden.
Modelleer ‘alleen’ en niet ‘eenzaam’ praten: dit kan moeilijk zijn tenzij je een introvert persoon bent. Als het kind voortdurend hoort dat weg van anderen je eenzaam maakt, geeft het hem een heel sterke boodschap over wat het zou moeten voelen. De meeste introverte mensen zijn niet eenzaam als ze alleen zijn en die boodschap moet mondeling worden gedeeld en gemodelleerd.
Bescherm het recht van het kind om ‘genoeg’ te zeggen: dit heeft betrekking op mensen, activiteiten en lawaai. Als je kind geen feestbeest is, moet het een bepaalde tijd besteden aan een familiebijeenkomst en dan de gelegenheid krijgen om apart te gaan zitten of om naar buiten te gaan. Je moet dan je kind beschermen tegen goedbedoelde opmerkingen van andere familie leden, zoals “Oh, is dat niet zielig dat hij daar helemaal alleen zit?” Je wilt niet dat je kind zulke bijeenkomsten associeert met leed en verdriet.
Zorg voor activiteiten in kleine groepen: zorg ervoor dat sommige activiteiten, waarbij leerlingen betrokken zijn, in kleine groepen plaatsvinden of individueel gericht zijn. Dit geldt ook voor naschoolse activiteiten en sport. Dit betekent niet dat alles in een kleine groep moet gebeuren, maar zeker niet alles in een grote groep.
Leer je kind strategieën hoe het voor zichzelf op kan komen: dit is niet alleen voor zijn introversie, maar ook voor zijn hoogbegaafdheid en hooggevoeligheid van toepassing. Je kind moet weten dat het normaal is om te zijn zoals het is en dat het ook normaal is om aan te geven wat het nodig heeft: meer rust, vaker rust, drukte vermijden, harde geluiden vermijden, geen behoefte aan ‘samen’ spelen, geen behoefte aan afspraakjes. Als het gezin extravert is, moet er mogelijk hulp van buiten het gezin komen. Hoogbegaafde kinderen worden nogal eens gedwongen om te socialiseren en om mee te doen aan drukke activiteiten. Als een kind vervolgens aangeeft dat het niet prettig is, wordt het afgedaan met ‘dat valt wel mee’ of ‘stel je niet zo aan’. Met dit soort uitspraken wijs je het kind af en negeer je volledig zijn in oprechtheid uitgesproken behoeftes.
Praat over je eigen persoonlijkheidsbehoeften: als je zelf introvert bent, bespreek dan met je kind hoe je ermee omgaat. Als je een extravert bent, praat dan over jouw behoeften, zodat je introverte kind het verschil begrijpt.
Veel introverte mensen kunnen leren om extravert te lijken voor als de noodzaak zich voordoet. Dit is van cruciaal belang, vooral voor hoogbegaafden, omdat men vaak van hen verwacht dat ze met anderen en met grote groepen kunnen omgaan. Het is een extra vaardigheid die hoogbegaafde, introverte kinderen (en volwassenen) nodig hebben om onderdeel te kunnen zijn van het schoolsysteem, omdat het hen een nuttig masker biedt om op te zetten wanneer dat nodig is. Een dergelijke vaardigheid leer je door instructie en oefening in spreken in het openbaar, debat, drama, muziek, sociale vaardigheden, dans en mentoring. Het kind moet weten dat die aanpassing een keuze is. Dat is cruciaal, omdat het dan niet zichzelf verliest. Als het kind zich bewust aanpast en dan weer, als de aanpassing niet meer nodig is, zichzelf is, zal deze aanpassing geen blijvende schade opleveren. Als het kind zich echter aanpast omdat het moet, zonder te weten waarom het op dat moment handig is, zal het kind zichzelf verliezen en blijvend een masker leren dragen.
Bewustzijn en ondersteuning zijn belangrijk om hoogbegaafde introverte mensen te beschermen. Een gevoel van begrip en empathie vinden in iemands familie en vrienden, nuttige strategieën en suggesties ontwikkelen om een school- of werkdag door te komen en kennis opdoen van weten waarom anderen doen wat ze doen, helpt de wereld een comfortabelere plek voor de introverte mens te maken. We moeten echter beginnen met bewustzijn, want net als hoogbegaafdheid wordt introvert zijn over het algemeen als negatief, asociaal en vreemd gezien door een groot deel van de wereld. En we weten dat alles wat het is… anders is.
In mijn boek Intens, authentiek en vrij kun je veel meer lezen over introvertie en over veel meer met betrekking tot hoogbegaafdheid. Het boek met ruim 400 pagina’s is het meest complete boek over dit onderwerp. Te bestellen via je boekhandel of online.
[/fusion_text][/fusion_builder_column][/fusion_builder_row][/fusion_builder_container]